Preek Paaszondag

In deze weken waarin er geen openbare zondagse mis kan plaatsvinden, plaatsen we wekelijks de lezingen en de preek op de website.

EERSTE LEZING: Hand. 10,34a,37-43

In die tijd nam Petrus het woord en sprak: “Gij weet wat er overal in Judea gebeurd is; hoe Jezus van Nazaret zijn optreden begon in Galilea na het doopsel dat Johannes predikte, en hoe God Hem gezalfd heeft met de heilige Geest en met kracht. Hij ging weldoende rond en genas allen die onder de dwingelandij van de duivel stonden, want God was met Hem. En wij getuigen van alles wat Hij in het land van de Joden en in Jeruzalem gedaan heeft. Hem hebben ze aan het kruishout geslagen en vermoord. God heeft Hem echter op de derde dag doen opstaan en laten verschijnen, niet aan het hele volk, maar aan de getuigen die door God tevoren waren uitgekozen, aan ons die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit de doden was opgestaan. Hij gaf ons de opdracht aan het volk te prediken, en te getuigen dat Hij de door God aangestelde rechter is over de levende en de doden. Van Hem leggen alle profeten het getuigenis af, dat ieder die in Hem gelooft door zijn Naam vergiffenis van zonden verkrijgt.”

TUSSENZANG : Ps. 118

Refrein: Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt.
Wij zullen hem vieren in blijdschap.

Brengt dank aan de Heer,
want Hij is genadig,
eindeloos is zijn erbarmen!
Stammen van Israël,
dankt de Heer,
eindeloos is zijn erbarmen!


De Heer greep in met krachtige hand,
de hand van de Heer heeft mij opgericht.
Ik zal niet sterven maar blijven leven
en alom verhalen het werk van de Heer.


De steen die de bouwers hebben versmaad,
die is tot hoeksteen geworden.
Het is de Heer, die dit heeft gedaan,
een wonder voor onze ogen.

TWEEDE LEZING: Kol. 3,1-4

Broeders en zusters, als gij dan met Christus ten leven zijt gewekt, zoekt wat boven is, daar waar Christus zetelt aan de rechterhand Gods. Zint op het hemelse, niet op het aardse. Gij zijt immers gestorven en uw leven is nu met Christus verborgen in God. Christus is uw leven, en wanneer Hij verschijnt zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid.

EVANGELIE: Joh. 20,1-9

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen, het was nog donker, bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold. Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling en zei tot hen: “Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.” Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf. Ze liepen samen vlug voort, maar de andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan. Voorover bukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen. Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen, maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats. Toen ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf was aangekomen naar binnen; hij zag en geloofde, want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.

PREEK

Zusters en broeders,
Maria Magdalena die in de vroege morgen naar het graf van Jezus gaat: het zou op deze dagen kunnen gebeuren. Het zou een van jullie kunnen zijn? Of ik zelf? Op deze dagen dat er wereldwijd miljoenen mensen door een vreselijk virus getroffen worden, duizenden de dood vinden. Dat zoveel mensen niet eens afscheid hebben kunnen of mogen nemen van hun geliefde man, vrouw, vader, moeder, grootvader, grootmoeder, zoon, dochter, mede zuster of medebroeder. Ja, we kunnen de opsomming blijven aanvullen, want zovelen zijn onverwachts heengaan.

Ik zelf werd iedere dag wel opgeschrikt van het aantal overledenen in de broederschappen in ons bisdom, de zustercongregaties en in mijn oude parochie, waar ik 7 jaar werkzaam ben geweest. Van velen heb ik ook geen afscheid kunnen nemen in een viering. Deze dagen heb ik gemerkt dat mijn verbondenheid met al deze mensen en de nabestaanden sterk is en ook dat dit pijn doet. Het lijkt wel dat niemand mijn pijn voelt in deze hectiek van het leven van ziektes en overlijdens! Vaak wil ik het ook alleen verwerken? U misschien ook?

Daarom voel ik mij,  misschien jullie ook,  bij het lezen van dit Paas evangelie van deze dag mij ook zeer verbonden met Maria Magdalena. Zij kwam vroeg bij het graf aan! Mijn gedachten zijn hierbij: Waarom ging zij alleen naar het graf, wat waren haar gedachten? Misschien wilde zij ook persoonlijk  nog afscheid nemen. Waarom in de zo vroege morgen. Misschien wilde zij er zeker van zijn alleen te zijn. Misschien ging zij ook ten onder in de hectiek rond de kruisiging en wilde een tijdje alleen zijn. Misschien wilde zij aan het idee wennen dat Hij echt dood was. Zij voelde de pijn!

Misschien moeten wij allen ook aan het idee wennen dat er zovele slachtoffers zijn gevallen in wereld, in Nederland, in Den Bosch en bij onze naasten? Onschuldige mensen die wij lief hebben en die ons liefde gaven. Dat doet pijn. Net zoals Jezus, die lafhartig vermoord werd en ook abrupt uit het leven stapte. Hij die te dicht bij God stond. Omdat Hij God zijn Vader durfde noemen. Omdat Hij alleen maar liefde en vrede kende en het voor alle mensen opnam.

Die moord, gepleegd tegen liefde en vrede, is de werkelijkheid die Jezus moet ondergaan, en het is ook de werkelijkheid van ons aardse leven, want dat is een leven van vallen en opstaan, van vreugde en verdriet, van geluk en ongeluk, van blijheid, maar ook van lijden en pijn. Een leven waarin vallen, verdriet, ongeluk, lijden en pijn voor velen zoveel frequenter en zoveel intenser zijn dan opstaan, vreugde, geluk en blijheid. Een leven dat, hoe dan ook, een einde kent. Dat alles maken wij mee.

Een einde dat zoveel mensen zien als het eeuwige niets, maar zo zien wij het niet. Want wij zijn christenen, dus wij geloven in het leven na de dood. Wij zien de dood als een overgang naar eeuwig leven. We belijden dat in elke viering, want het is een van de basispunten van onze geloofsbelijdenis: dat we geloven in de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven. Dat bidden we telkens opnieuw, en dat vieren we vandaag heel uitdrukkelijk, want de verrijzenis van Jezus is ook de zekerheid van onze verrijzenis. Zijn Pasen is ook ons Pasen.

Immers, Jezus is de kern van ons geloof. ‘God heeft Jezus gezalfd met de heilige Geest en met kracht,’ zegt Petrus in de eerste lezing. Die Geest hebben ook wij gekregen bij ons doopsel en ons vormsel. Die Geest is ook vandaag nog in ons werkzaam. Hij nodigt ons uit om de liefde van Jezus uit te dragen en het Woord van God in ons te laten groeien. Hij nodigt ons ook uit om barmhartig te zijn en vergeving te geven en te krijgen. Hij wil ons doordingen met Jezus’ woorden en daden. Want dat is Pasen ook: dat de kracht van Jezus in ons zichtbaar wordt. Dat we niet dood zijn als christen, maar dat we leven door en met de verrezen Heer. Dat Hij zichtbaar in ons aanwezig is in ons doen en denken.

En daarin slagen we, zegt Petrus, omdat ‘ieder die in Jezus gelooft door zijn Naam vergiffenis van zonden krijgt.’ Misschien klinkt het te mooi om waar te zijn dat geloof in Jezus ons automatisch vergiffenis van zonden zou bezorgen, maar toch is het zo. Geloven in Jezus is immers niet zomaar een passief gevoel, maar is een actieve daad, namelijk doen wat Jezus ons heeft voorgeleefd en voorgedaan, en dat is leven naar zijn enige gebod: ‘Bemin God bovenal en bemin uw naaste zoals uzelf.’ Als we dat doen: leven naar dat ene gebod, dan hebben we zelfs geen vergiffenis van zonden meer nodig, want dan kunnen we niet eens nog zonden doen. We kunnen immers alleen nog goed doen, alleen nog liefde geven, vrede brengen, vergeving schenken. Liefde en vrede in heel ons doen en denken, naar het voorbeeld van Jezus.

Zusters en broeders, de verrijzenis van Jezus geeft zin, geeft diepte, geeft schoonheid aan ons leven en aan dat van onze medemensen. Het zou goed zijn mochten we Pasen elke dag meedragen in ons doen en denken, zodat Jezus echt in ons en in de wereld verder kan leven, tot in eeuwigheid.

Magdalena heeft het ervaren dat de Verrijzenis al geschied was voor zij bij het graf was. Zij geloofde niet terstond. Maar Johannes gaf het voorbeeld. Hij zag en geloofde! Ik wens jullie allen het geloof van Johannes toe! Ik ben de waarheid en het leven: Wie in mij geloofd zal niet sterven in eeuwigheid. Amen.

Br. Hans van Bemmel ofm

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.