Vigilie Doop van de Heer

Vigilie Doop van de Heer B jaar 2021: Gedoopt in de Geest!

Inleiding:
Genade zij U van God onze Vader en Jezus Christus zijn Zoon onze Heer, Amen.
U allen van harte welkom bij deze viering waarin wij de Kersttijd zullen sluiten.
Een bijzonder welkom aan onze nieuwe huisgenoot br. Hans-Peter. Het is je eerste zondag bij ons en na 4 jaren in ons klooster in Megen te zijn, begin je hier in ’s-Hertogenbosch met ons iets nieuws.
Deze zondag openen wij het Marcus-evangelie; al worden de eerste verzen niet gelezen. Daar staat een geloofsbelijdenis in feite voorop: “Begin van de goede boodschap van Jezus Christus, Zoon van God”.
Maar geen verhalen over een klein kind, over wonderbare geboorte en openbaringen. De Kersttijd sluit nu. Maar we horen wel over dezelfde hoofdpersonen: Johannes en Jezus, nu als volwassen mannen. Johannes wordt geïntroduceerd als profeet in het spoor van Jesaja. Hij verkondigt een doop van bekering, tot vergeving van zonden…. en daar haakt de lezing van deze zondag bij aan.

Waarom koos de Kerk nu juist dit feest als slotstuk van de kersttijd?
Blijkbaar gebeurt er met de doop van Jezus iets dat onlosmakelijk verbonden is met zijn menswording. Of sterker gezegd: Jezus’ menswording komt in zijn doop tot voltooiing. En geldt dat niet ook voor ons, die in Hem gedoopt zijn die dit feest vieren en beleven in zijn Geest? Wat leert het feest van deze zondag ons over onze menswording, over de betekenis van de doop?
Laten wij daar iets van op het spoor proberen te komen in deze viering.

Marcus 1,7-11

Bezinning
Johannes verkondigt zijn doop van bekering, als voorbode van een doop met heilige Geest. Hij benadrukt zijn kleinheid tegenover Hem die deze doop zal voltrekken. En dan in één korte zin: “In die dagen verliet Jezus Nazareth in Galilea en liet zich in de Jordaan dopen door Johannes.”
Wat is daar aan vooraf gegaan? We weten het niet. Jezus is volwassen, een man in de kracht van zijn jaren. Hij raakt los van zijn geboortegrond en gaat op weg, naar Johannes die doopt in de rivier. En daar begeeft hij zich, evenals zo vele anderen, in de stroom en laat zich dopen “tot vergeving van zonden”, door hem die zich niet waardig achtte de nederigste slavendienst aan Hem te voltrekken….
Het is een handeling als een statement. Als een bestemming die voltrokken moet worden. Jezus laat zich erin onderdompelen.
En als Hij omhoog komt uit de diepte opent zich een nieuw bestaan. De hemel breekt open, de Geest daalt als een duif op Hem neer en een Stem bevestigt Hem: “Jij bent mijn veelgeliefde Zoon, in Jou is mijn vreugde.” Het is een bevestiging en een opgave. Waartoe Hij is uitgetrokken uit zijn vertrouwde omgeving; en wat wellicht nog onhelder was, is nu onderstreept en bekrachtigd. Met de Hem aangereikte, eigenlijke en verborgen identiteit als ‘geliefde Zoon’, als ‘kind van God’ wordt Hij vrij gegeven voor zijn weg, en we weten waar die weg Hem doorheen voerde ….
Dat doet de Stem, Gods Stem. Zij bevestigt je én roept je tegelijk uit jezelf, naar een liefdevol gehoor geven en antwoorden. Dus ook de doop in de Geest is tot bekering…
Herken je de weg? Het wegtrekken uit het vertrouwde, het ingaan in de stroom, kopje ondergaan, weer omhoog komen, een nieuw licht zien over je leven, een woord horen dat op je toe komt en je opnieuw op weg zet….. verlangen om te antwoorden…., maar ook weten wat de prijs kan zijn die dat vraagt…

Woord voor onderweg:
Het mooie is: wat voor Jezus geldt, geldt ook voor ons, voor u en mij. Vóór alles zijn wij geschapen en dus gewild door God. Wij zijn geboren uit zijn liefde. Wanneer wij ons durven toevertrouwen aan die liefde (en wat is gebed anders dan precies dat?), zal de hemel oplichten en zal ook ons verzekerd worden: ‘Jij bent mijn kind, mijn welbeminde. In jou heb Ik mijn behagen gesteld.’ In die woorden liggen de bron en de vaste grond van onze diepste identiteit. Van daaruit mogen wij leven, bewegen en vooral: zijn. Door het water van de doop ontvangen wij de Geest die ons tot geliefde kinderen van God maakt. Hoe meer wij ons door die Geest laten leiden en hoe meer wij de stem van God tot ons laten doordringen, hoe meer wij de mens worden die wij ten diepste zijn. Tot geluk van onszelf, en tot lof van God!
Hij wil iets vandaag met ons beginnen.

Slot van de Kersttijd en een nieuw begin van de tijd door het jaar.
Met het feest van de Doop van de Heer bevinden wij ons op een scharniermoment: het is de laatste zondag van de kersttijd en tegelijk de eerste zondag van de tijd door het jaar. Zoals we aan het eind van de Paastijd gezalfd worden met het Pinkstervuur, het vuur van de Geest, zo worden we aan het eind van de kersttijd gedoopt en herboren uit water en Geest. Niet zozeer om iets af te sluiten, maar om iets te beginnen: de tijd door het jaar, de tijd van de Geest.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.