Bezinning van oud naar nieuw 2022 – 2023

Kerk en wereld worden één op 1 januari.

Gal. 4. 4-7.

Deze nacht is een bijzondere nacht.
Het is een nacht waarin wereld en kerk uiteengaan
en tegelijk elkaar op een wonderlijke wijze ontmoeten.

Kerk en wereld gaan in deze nacht uiteen,
want voor de wereld is deze nacht
het begin van een nieuw jaar.
De boeken van het oude jaar zijn gesloten,
met vuurwerk en geknal wordt het nieuwe jaar ingeluid.
De kerk viert niet het begin van een nieuw jaar,
het nieuwe jaar is al ruim een maand geleden begonnen
met de eerste zondag van de Advent toen zuster Beatrijs hier
ter plekke het eerste kaars op de adventskrans heeft ontstoken.
Zij bad; Mocht het licht van deze kaars ons verlichten op onze tocht
naar Kerstmis.
Meer nog: de kerk viert vandaag een achtste dag,
de octaaf dag van Kerstmis de geboorte van de Heer,
de achtste dag van de besnijdenis en de naamgeving.
Voor ons hier ter plekke geen vuurwerk en geknal, maar een innige viering
rond het licht dat vanuit de kribbe is gaan schijnen,
terwijl de engelen zingen:
‘Eer aan God in de hoge en vrede op aarde voor de mensen’.

En toch ontmoeten kerk en wereld elkaar in deze nacht.
Door de besnijdenis wordt Jezus opgenomen
in het verbond van zijn volk, dat God is toegewijd
en dat het juk van zijn koninkrijk wil dragen.
Vergelijk het met ons doopsel, symbool van het nieuwe leven vanuit God,
ontvangen in een achthoekige doopvont.
Door de naamgeving ontvangt het Kind de naam Jezus
als programma voor zijn leven: God redt.
De achtste dag die de kerk vandaag viert, is een nieuw begin:
een verbond dat bekrachtigd wordt,
een naam die uitgeroepen wordt en tot zegen zal zijn.

Een nieuw begin kan niet betekenen
dat het oude afgedaan is, niet meer telt
of zelfs niet eens gebeurd zou zijn.
In ons nieuwe leven de toekomst in dragen wij altijd
onze geschiedenis met ons mee.
De mooie en de moeilijke dingen,
de successen waarmee wij voor de dag konden komen,
maar ook de mislukkingen en fouten
die we graag zouden verzwijgen.
Of zoals Franciscus in zijn wijsheidspreuk zegt;
‘Heer wij geven U terug al wat is goed’.
Dankbaar zijn en teruggegeven.

Alles gaat met ons mee.
Maar wat is dan dat nieuwe van het nieuwe begin?
Jezus is geboren onder de wet,
dus kind van het joodse volk en staande in die traditie,
Hij is geboren uit een vrouw,
dus kind van mensen, door mensen gedragen en gevoed.
Zijn naam betekent: God redt.
God redt, niet door te verdoezelen en te verzwijgen,
maar door aan het licht te brengen en te vergeven.
God redt, door van ons te houden om niet
en door ons als zijn geliefde kinderen aan te nemen.
Het is zijn Geest die van Godswege in ons een nieuw begin maakt,
die in ons roept: ‘Abba, Vader!’

Deze nacht is een bijzondere nacht,
want we vieren een nieuw begin
zonder dat het oude moet hebben afgedaan.
Dat is de ruimte van de Geest die in ons bidt en waakt.
En niet alleen in ons, maar in heel de schepping.
Bidden wij voor elkaar, voor de kerk, voor onze Franciscaanse familie die met het Jubileum feest zal beginnen, en voor heel de wereld
om dit vuur van het begin.

Zegenwens Psalm 67.

Woord 1 januari 2023.
Met Kerstmis tot vandaag hebben wij gevierd hoe God op ultieme wijze aanwezig is gekomen voor ons. Vandaag wil hij ons Zegenen, maar ook wij worden geroepen om elkaar te Zegenen. Ook Franciscus vraagt het aan ons. Het is nu onze beurt… maar hoe?
Zoals Jezus zijn leerlingen uitzendt onder de zegen van zijn aanwezigheid;
Ga en maak alle volkeren tot mijn leerlingen, zo worden wij nu uitgezonden onder Gods zegen de wereld in. Om er gewoonweg te zijn , verblijvend in Zijn aanwezigheid en zo in en door onze wijze van leven te laten zien dat God inderdaad met ons is en zo kunnen wij nu de kerk en wereld één maken en onder Zijn Zegen.
Dat wij allen gezegend mogen weten dat Hij er is waar wij naar toe gaan, vertrouwend op Zijn woorden van belofte; Zie Ik ben met u tot aan de voleinding van de wereld.
Op voorspraak van Maria Moeder van God die wij ook vandaag gaan vieren vragen wij dat.

Br. Rangel Geerman ofm

Reacties zijn gesloten.