Pinksteren is het feest van de Heilige Geest en van de kerk. Hoe mooi is het om dan te delen, dat de kerk een levende gemeenschap is, waar met warme belangstelling de zorg voor het leven wordt gevierd en gedeeld.
Met de jonge gezinnen in de kerk is het extra feestelijk. Niet iedereen is van dezelfde kerk en soms is er ook een afstand gegroeid tot de kerk, en dan is het extra te waarderen als mensen toch komen, en een reden tot dankbaarheid als zij van harte meevieren, op hun eigen wijze.
Het is de Geest die ons bevestigt om vanuit ons hart te leven, daar waar God liefdevol en bemoedigend tot ons spreekt. We hebben de zachte kracht van de Geest hierbij hard nodig, want in de samenleving klinkt soms een onbarmhartig akkoord, maar ook als kerk hebben we nog een weg te gaan.
Een ontwapenend mensenkind nodigt ons uit, om te blijven geloven. Hij gaat ons voor en neemt ons bij de hand. Laten we elkaar in die Geest bemoedigen op die weg van God-met-ons.
