Ondanks dit donkere, koude moment – helaas niet alleen in letterlijke zin – zijn het toch de dank en de hoop die de toon zetten. Hoop is hetgeen kleur en licht geeft aan ons leven, aan onze wereld, hoe klein en verborgen soms ook.
Het is de acht dagen geleden dat het Jubeljaar begonnen is met het geboortefeest van Christus. De jubelkaars die wij zojuist hebben aangestoken is een vlam van hoop en zet ons in beweging.
Na de geboorte van Jezus zijn het de herders op de velden rond Bethlehem die optrekken naar de plek waar Hij is geboren. En opnieuw is het de hemel die de pelgrimstocht beveelt. De engelen kondigen de geboorte van Jezus aan, waarop de herders in beweging komen: ‘Komt, laten we naar Bethlehem gaan om te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons heeft bekend gemaakt’
Als de herders weer weggaan van de geboorteplaats, loven zij God en verhalen aan ieder wat zij hebben meegemaakt.
Ook voor Jozef en Maria is hun pelgrimstocht nog niet volbracht, want op de achtste dag moesten zij Hem de naam geven. God redt.
Op deze nacht worden wij uitgenodigd om de pelgrimage van onze levensweg te vervolgen. Het Kind van Bethlehem heeft in de voorbije 2025 jaar hoop gegeven aan velen. Zijn naam, Jezus – God redt, maakt Hij waar, ook vandaag.
Hier zijn wij, gekomen op de achtste dag,
om Hem te aanbidden en het nieuwe jaar uit zijn hand te ontvangen.
Hij wil ons Zegenen, hij legt Zijn naam op ons en bevestigt ons in wie wij ten diepste zijn.
In de joodse traditie ging in een Jubeljaar alle verkochte bezit weer terug naar de oorspronkelijke eigenaars. Het joodse volk maakte zo duidelijk dat de mens slechts vruchtgebruiker van de aarde is en dat God de enige en uiteindelijke eigenaar is.
Laten wij Hem nu dankend bidden om Zegen te vragen over het Jubel jaar dat wij als Pelgrims van Hoop zijn vlam van liefde en Hoop mogen ontvangen en veilig gaan onder Zijn Zegen.
Br. Rangel OFM